„Inny” w reżyserii Tomasza Maśląkowskiego to historia bohatera (autor nazwał go Ja), która brzmi początkowo jak niedorzeczna opowieść ze złego snu
Pewnego dnia Ja odkrywa nagle, że wszyscy dookoła wyglądają, mówią, myślą i zachowują się jak on. Co więcej – po prostu są nim. Koleżanki i koledzy z klasy, nauczyciele, sprzedawczyni z warzywniaka, dzieci na podwórku, a nawet rodzice! Najgorsze, że tak samo wygląda również Julka, którą chłopiec darzy wyjątkową sympatią
Rzeczywistość zrobiła się absurdalna i prawdę mówiąc, nie do zniesienia. No bo jak grać w piłkę, jeśli zawodnicy obu drużyn wyglądają identycznie, do której strzelać bramki? Jak buntować się przeciw mamie czy tacie, skoro oni są mną? Początkowo jest śmiesznie, ale po całym dniu spędzonym wyłącznie „we własnym” towarzystwie przestaje być tak zabawnie.
O co chodzi w tym żartobliwym, nieco filozoficznym tekście znanego polskiego dramaturga, Jarosława Murawskiego?
Postać Innego, z którym Ja prowadzi dialog i konfrontuje swoją surrealistyczną przygodę, to alter ego bohatera, w którym rodzi się pomału potrzeba odnalezienia własnej osobowości, własnego ja. Autor porusza tutaj problem poszukiwania tożsamości. Zwraca uwagę na zawsze aktualny – szczególnie wśród dzieci i młodzieży – dylemat bycia jak inni, czy bycia innym, co zwykle zmienia się wraz z wiekiem.
Wystarczy spojrzeć na młodych ludzi wokół nas, którzy często wyglądają (zachowują się, myślą) niemal jak klony. Obok nich zauważymy jednak innych, którzy mają już chęć i odwagę wyrażania siebie i własnego zdania, a równocześnie dorastają do akceptacji odmienności. Świat jest przecież ciekawszy, bogatszy, bardziej kolorowy, gdy różnimy się między sobą.
Koncepcja spektaklu zakłada żywy plan z użyciem lalek i masek
„Inny” to przedstawienie wielokrotnie nagradzane. W marcu 2024 tytuł ten otrzymał Lalkarski Atest Jakości LAJK POLUNIMA 2024, w tym samym roku przedstawienie uhonorowano ZŁOTĄ MASKĄ w kategorii spektakl dla młodych widzów. Odnosząca sukces za sukcesem inscenizacja okazała się niezwykle interesującą dla organizatorów festiwali.
Prezentowana była w krakowskim Nowohuckim Centrum Kultury w ramach Festiwalu Teatrów dla Dzieci i na scenie Teatru Lalki Tęcza podczas 3. Festiwalu Plastyki Teatrów Lalki i Formy w Słupsku, gdzie międzynarodowe jury przyznało NAGRODĘ ZA REŻYSERIĘ Tomaszowi Maśląkowskiemu za oryginalne pomysły i unikalne rozwiązania sceniczne. Na wrześniowym VII Festiwalu małych Prapremier w Wałbrzychu NAGRODĘ ZA SCENOGRAFIĘ otrzymał z kolei Michał Dracz za koncepcję łączącą funkcjonalność z wieloznaczną mobilnością. Sztuka zebrała bardzo dobre recenzje na 15. Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Ożywionej Formy Maskarada w Rzeszowie i XXXII Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu.
