„MATKA” – pierwotnie maci, dpn. „macierze”, biernik „macierz” (przed XIV wiekiem skr. od mać) i oboczna forma mianownika – „macierz”; w XVI wieku zwycięża forma „matka”
W XXI wieku matka nie zawsze zwycięża. Dniami, miesiącami i latami trwa nierówna walka matek: z innymi matkami, nauczycielami, lekarzami, internautami; z rodziną – nadopiekuńczą, nieinteresującą się, we wszystko się wtrącającą; ze zdrową albo z wyniszczającą ambicją; z własnymi oczekiwaniami dotyczącymi macierzyństwa i nierzadko ich rozczarowującą realizacją.
A jednak nagle jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki… Czy widzisz ten znajomy kształt? Ten rozbłysk energii, ten blask, tę nadludzką siłę, która wstępuje w nie każdego dnia? Tak, to one! SUPERMATKI! Królowe codziennej logistyki i cesarzowe multitaskingu, obrończynie domowego ogniska i pełne poświęcenia boginie, nadludzkie istoty żyjące dla kogoś i wciąż z myślą o kimś, a same nieoczekujące w zamian niczego… poza miłością.
Spektakl „Matki śnieżne”, stworzony przez kobiety nie tylko dla kobiet, łączy historie z życia współczesnych matek i ich dzieci z ponadczasową „Królową śniegu” Hansa Christiana Andersena. Przenosi nas w świat macierzyństwa spełnionego, pełnego miłości i zrozumienia, ale też skomplikowanego, niejednoznacznego i traumatycznego. W świat macierzyństwa prawdziwego.
Spektakl porusza uniwersalną tematykę, istotną dla widzów i widzek w różnych częściach Polski,
zachęca do dyskusji na temat różnych modeli macierzyństwa, otwiera, daje impuls do podzielenia się własnymi historiami. Szczególna wrażliwość twórczyni tekstu i występujących w spektaklu artystek Teatru Śląskiego i ich wkład w tworzenie koncepcji spektaklu wyróżnia ten spektakl spośród oferty Teatru. Czyni go bardziej osobistym i dotykającym codziennego życia spotkaniem z publicznością. Osobisty i liryczny ton łączy się z tym, co matki w XXI wieku słyszą na co dzień – obiegowe opinie, przekonania, wygłaszane wydumane oczekiwania.
Obecna w spektaklu warstwa multimedialna, prosta i mobilna scenografia, a przede wszystkim warstwa dźwiękowa, w tym napisane na potrzeby spektaklu piosenki, sprawiają, że obrazy macierzyństwa łączą się w płynne kontinuum, podkreślając więź, jaka łączy – bez względu na długość geograficzną i moment w życiu – wszystkie matki i ich dzieci. Scenografia „otulona” transparentnymi tkaninami i ożywiona animacją tworzy bezpieczną przestrzeń, zachęca do zwierzeń, daje przestrzeń dla uwolnienia myśl i uczuć związanych z macierzyństwem. Prostota przekazu i różnorodność nastrojów pozwala na zatopienie się w świat „Matek śnieżnych”, wysłuchanie ich opowieści i miękkie włączenie własnych doświadczeń odbiorczych.
Spektakl został zakwalifikowany do 32. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
